Iran's Crises Unfolded  
IranCrises
 
Thursday 23 November 2017
جستجو
اقتصادی
مواضع و بیانیه
اجتماعی
سیاسی و نظامی
گفتگو - شنیداری/دیداری/ن.شتاری
برداشت و تحلیل
خبر و گزارش
صفحه نخست

علی ناظر

* گامی دیگر به سوی راست میانه  علی ناظر

* اعتصاب غذا و گفتگویی دوستانه  علی ناظر

* تعهد 92  علی ناظر

* مارگزیده  علی ناظر

* ارسال ترجمه متن « مردم آزاده جهان - فراخوان برای آزادسازی گروگانها»  علی ناظر

* رنگ شکست استراتژیک رژیم  علی ناظر

* استراتژی کلان و انتظار معجزه از مجاهدین  علی ناظر

* مدیریت محترم سایت پژواک  علی ناظر

* نبردی نابرابر  علی ناظر

* از چه می ترسند؟  علی ناظر

* ما همان جمع پراکنده   علی ناظر

* در ایران فردا  علی ناظر

* دیدگاه دوباره هک شد  علی ناظر

* صفحاتی از زهر و پاد زهر - اسلام سیاسی (4)  علی ناظر

* از کاوه چه خبر؟  علی ناظر

* صفحاتی از زهر و پاد زهر - اسلام سیاسی (3)  علی ناظر

* تلاش رذیلانه، محزون و غیر اصولی  علی ناظر

* نامه ای به خواننده  علی ناظر

* تیر هوایی در جنگ زرگری  علی ناظر

* صفحاتی از زهر و پادزهر – اسلام سیاسی (2)  علی ناظر

* صفحاتی از زهر و پادزهر – اسلام سیاسی (1)  علی ناظر

* در حاشیه «اشتباه محاسبه»– «انصاف»  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – معین عمل«بختک» (بخش پایانی)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – معین عمل «فرهنگ» (9)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – مدیریت تغییر (8)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – هزینه (7)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – ارباب بی مروت، و با مروت دنیا (6)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه - «اگر»های حاضر و غایب (5)  علی ناظر

* پس از 15 سال، از «فراکسیون اصلی» چه خبر؟  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – کاریسمای جنگ (4)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه - «ساده سازی، شبیه سازی» (3)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – تبیین، شکل و محتوا (2)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه - مفتی، مفتی (1)  علی ناظر

* فشنگ و موشک در راه خدا  علی ناظر

* انگار نه انگار  علی ناظر

* بدرود و تسلیت  علی ناظر

* سنگ خارا – بخش اول-چهارم  علی ناظر

* سنگ خارا – بخش چهارم - «اتهام»  علی ناظر

* سنگ خارا – بخش سوم - «بحران عدم اعتماد»  علی ناظر

* سنگ خارا – بخش دوم - «آسیب پذیری»  علی ناظر

* سنگ خارا – بخش اول  علی ناظر

* جبهه وسیع - بخش 1 -4  علی ناظر

* اصولی کیست؟  علی ناظر

* ناتوانی اپوزیسیون: «راه حل پيشگيرانه يا دگرديسي»  علی ناظر

* سر و ته یک کرباس  علی ناظر

* زدند و ما چیزی نگفتیم  علی ناظر

* تهاجم  علی ناظر

* پیام روشن و نهفته موشک کاتیوشا  علی ناظر

* بدهکار  علی ناظر

* آمریکا، اشرف، طرح اروپا (حاشیه 1)  علی ناظر

* آمریکا، اشرف، طرح اروپا (بخش چهارم)  علی ناظر

* آمریکا، اشرف، و طرح اروپا (پخش سوم)  علی ناظر

* آمریکا، اشرف و طرح اروپا (بخش دوم)  علی ناظر

* آمریکا، اشرف، و طرح اروپا (بخش اول)  علی ناظر

* کمر غول  علی ناظر

* خبر خوب؟  علی ناظر

* رضا پهلوی و «نافرمانی مدنی»  علی ناظر

* حرمت قلم  علی ناظر

* والسلام؟  علی ناظر

* ناجی  علی ناظر

* «عجیب» و «غریب»  علی ناظر

* ارزیابی ناقص از سی سال مبارزه  علی ناظر

* سلام گرگ بی طمع نیست  علی ناظر

* «علی ناظر، مرز سرخ تو کجاست و چیست؟»  علی ناظر

* با خودمان جدی باشیم  علی ناظر

* چند خبر و چند نکته  علی ناظر

* جدا کردن «سر» از «بدنه»  علی ناظر

* مدل چهارم  علی ناظر

* سخنی با اساتید و صاحبان کرسی  علی ناظر

* «تروریستها» - بخش چهارم  علی ناظر

* «تروریستها» - بخش سوم  علی ناظر

* «تروریستها» - بخش دوم  علی ناظر

* «تروریست»ها (بخش اول)  علی ناظر

* زنده باد آزادی، زنده باد دموکراسی  علی ناظر

* آقای رئیس جمهور اوباما  علی ناظر

* مرز سرخ  علی ناظر

* نیم درصدی، خس و خاشاک، زردک و خرس ها  علی ناظر

* رکن چهارم در جبهه خلق  علی ناظر

* معضل میز  علی ناظر

* گردهمایی 18 ژوئن  علی ناظر

* فصلی تازه  علی ناظر

* آن صدای بی صدا  علی ناظر

* پوزه بند  علی ناظر

* این «پیروزی قضایی» نیست  علی ناظر

* سینه زنهای گورکَن  علی ناظر

* یاری رسانی برای پیشگیری از تکرار «سربرنیتسا»  علی ناظر

* اگر مالکی ککی در تنبان ندارد...  علی ناظر

* اگر مالکی ککی در تنبان ندارد...  علی ناظر

* نگاهی به پیام دکتر کریم قصیم  علی ناظر

* نگاهی به پیام دکتر کریم قصیم  علی ناظر

* پاسخ صلیب سرخ
به نامه 330 «انسان» «مستقل»
  علی ناظر

* بحران انقلابي ، فروپاشي، يا سرنگوني؟  علی ناظر

* آزادي بيان در فرهنگ رب النوعي  علی ناظر

* چشم انداز و نقش رسانه ها بر مبناي يک تحليل«گام بعدي»  علی ناظر

* مذهب ستیزی یا مذهب زدایی  علی ناظر

* تشدید بحران یا کنترل بحران؟  علی ناظر

* جنگی آزادیبخش برای صلحی پایدار  علی ناظر

* نظام ايدئولوژيک - تضاد تئوري و پراتيک  علی ناظر

* یک خبر مهم، یک برخورد سرد - (آذر 87)  علی ناظر

* تعيين تکليف حقوقي مجاهدين  علی ناظر



فشنگ و موشک در راه خدا
[ علی ناظر]
[منبع: سایت بحران]


امروز در اخبار آمده است که سناتورهای آمریکایی به رئیس جمهور آمریکا، بخاطر عدم استراتژی برای مقابله با «ایران» صف کشیده و بر این نکته مشترک القول مصّر هستند که آمریکا باید کاری بکند و بقول نتانیاهو «خط قرمز» برای «ایران» تعیین کند، و اینکه برنامه هسته ای «ایران» تنها مشکل نیست بلکه «ایران» بنا به گفته جان مک کین «اقدامات  تروريستی در سراسر جهان سازماندهی می کنند»، و برای خالی نبودن عریضه، رادیو فردا سه شاهد مثال آورده است. اقدام منصور ارباب سیر «در توطئه ترور عادل الجبير سفير سعودی»، گفته محمود الزهار، عضو دفتر سياسی حماس که «ايران در راه خدا» به فلسطینی ها سلاح می دهد، و بالاخره نقل قولی از زياد النخاله معاون دبيرکل سازمان جهاد اسلامی فلسطين که «از فشنگ تا موشکی که در غزه مورد استفاده نيروهای "مقاومت" است، همگی متعلق به ايران است». دقت کنیم که هیچکدام «رژیم ایران» نمی گویند.

تا اینجای خبر و موضعگیری ها که حرف جدیدی نبوده و نیست. سالهای سال است که همهء سرنگونی طلبان «ایرانی» می گویند رژیم حاکم بر مردم «ایران» بانکدار تروریسم است. سالهای سال است که گفته می شود نگاهبان آتشی که آمریکا و اسرائیل در خاورمیانه روشن کرده، رژیم «ایران» است. و سالهای سال است که گفته می شود، شکنجه، اعدامهای نامحدود، و در یک کلام نقض حقوق بشر، در «ایران» بیداد می کند. اما و با وجود این، سیاست سازش با رژیم همچنان ادامه داشته است.

جان مک کین با اشاره به «سياست ضعيف آمريکا در خاورميانه»، به اوباما ایراد می گیرد که «عراق يکی از وجوه تراژيک اين قضيه است. ما در عراق بيش از چهار هزار نفر از دست داديم. ما می خواستيم که يک نيروی حداقل در اين کشور باقی بگذاريم. اما اوباما نمی خواست اين اتفاق بيفتد.» ایشان، به عمد نادیده می گیرد که آنچه در عراق رخ می دهد، نتیجه استراتژی زمامداران پیشین آمریکا از جمله بوش و دیک چینی، گیتس و رامسفیلد است. ایشان به عمد آدرس اشتباهی می دهد و خاطر نشان نمی کند که آنچه در خاورمیانه و بخصوص عراق در دوران صدام رخ می داد، پس از باز شدن دروازه های عراق توسط آمریکا به روی سپاه قدس، چند صد برابر شدت گرفته است. جان مک کین از کشته شدن 4000 سرباز امریکایی سخن می گوید اما به کشته شدن صدها هزار شهروند عراقی اشاره نمی کند. همانطور که از ضعیف بودن سیاست صحبت می کند اما به کشتار مردم «ایران» اشاره نمی کند.

مشکل جان مک کین رژیم جمهوری اسلامی نیست، آنچه برای او مطرح است تخریب «ایران» است. برای مک کین آنچه بر سر مردم ایران بیاید مهم نیست، برای او «منافع ملی» آمریکا مهم است. به آنچه در سوریه می گذرد دقت کنیم. هیچ کس از کشته شدن شهروندان آمار دقیقی در اختیار نمی گذارد. ژورنالیست ها خفقان گرفته اند. ده ها و صد ها شهروند سوریه ای بخاطر مخالفت، توسط بشار اسد کشته شده اند. ده ها و صدها شهروند دیگر سوریه ای زیر گلوله باران مخالفان بشار اسد، جان داده اند، اما اینها مشکل جان مک کین نیست. او به دنبال «سیاست قاطع» در برابر «ایران» است. این سیاست چیزی نیست به جز کشتار جمعی بخش وسیعی از شهروندان در «ایران».

 در این میان، نیروهای سرنگونی طلب، سر در گریبان کرده و گویی منتظر ظهور امام زمان هستند، تا با جت های جنگنده بر شهرهای «ایران» بمب بریزد، تأسیسات اتمی را با خاک یکسان کند و جمعیتی را در خطر تشعشعات سرطان زا قرار دهد، و زیر ساختار «ایران» را کن فیکون کند. چشم به آسمان دوخته، دست به دعا برداشته، و از مهدی زمان کمک می طلبند، و زیر لب ورد می خوانند که «مهدی بیا مهدی بیا». نیروهای سرنگونی طلب می دانند که در این 33 سال نتوانسته اند رژیم را ساقط کنند، و ظاهرا به این نتیجه رسیده اند که به تنهایی و بدون یاری «مهدی و ناجی» هم نخواهند توانست، و با آویختن به دامان از ما بهتران، در برابر این تهدید های روزافزون زبان گاز گرفته و هیچ نمی گویند. لال شده اند، و یا سکوت می کنند. از کشته شدن ناجوانمردانه ستار بهشتی بسیار می گویند و کیلو کیلو اطلاعیه صادر می کنند، اما علیه امکان تخریب و ویرانی «ایران»، و قتل مام وطن، سکوت می کنند. برای کشته شدن حسین و عاشورای حسینی برنامه های تلویزیونی تهیه کرده و سخنرانی پشت سخنرانی و اشک و لابه پشت اشک و لابه، اما یک برنامه علیه جنگ «ایران» ویرانگر تهیه نمی کنند. یک فراخوان ضد جنگ نمی دهند، و خود را «ملی» و «خلقی» می نامند.

در این میان، رژیمی که 33 سال از کشته پُشته ساخته، و از ثروت ملی «ایران» جیب همین جان مک کین ها را پر از بشکه های نفت کرده، با زرنگی رذیلانه، آکسیون ضد جنگ برنامه ریزی می کند، و آنقدر در این شیپور می دمد، تا اپوزیسیون عقیم هر «مخالف جنگی» را در لیست «مدافعان رژیم» ثبت کند و خیال خودش را از نپرداختن به این تهدید، راحت کند.

 جنگ ویتنام که پیشکسوتان ما آن را علیه بشریت ارزیابی می کردند را بخاطر بیاوریم. در آن روزگار مخالفان جنگ شعار می دادند «Hey hey LBJ, how many kids did you kill today?» (آهای، ال بی جی (لیندن جانسون)، امروز چند تا بچه را کشتی؟) ورود آمریکا به ویتنام بدون برنامه و استراتژی مشخص، و بدون داشتن برنامه و زمانبندی برای خروج از ویتنام آغاز شد، و بهای نبود زمانبندی مشخص برای خروج از ویتنام را بسیار هنگفت پرداخت.

جنگی که در سال 2002 در عراق آغاز شد، با اکثریت قابل توجهی از سوی کنگره آمریکا حمایت شد (بجز 133 عضو کنگره و فقط 22 سناتور). در آن روزگار این جماعت، از جمله جان مک کین، که بر طبل سیاست قاطع می کوبیدند، و امروز از نبود یک استراتژی، شکوه و شکایت می کنند، همچون دوران ویتنام، بدون هیچ برنامه و استراتژی مشخصی به عراق لشگر کشی کردند. در جنگ ویتنام حدود 58 هزار آمریکایی کشته شدند، و در قیاس با آن آمار، جان مک کین باید خیلی خوشحال باشد که خروج فضاحتبار لشگر آمریکا از عراق، فقط 4000 کشته هزینه داشت.

 اما اینها مشکل و مساله جان مک کین است، به خودمان برگردیم.

به راستی ما سرنگونی طلبان در کجای این صفحه مختصات قرار داریم؟ تا به کی می خواهیم در برابر این تهدیدات علیه «ایران» سکوت کنیم، گویی که اعتراض ما دو پاپاسی هم ارزش ندارد؟ آیا تا به این حد تحت جّو حاکم بر رسانه ها قرار گرفته ایم و تا به این حد به توان خود شک داریم؟ آیا به راستی مدافع جنگ ویرانگر هستیم، اگر آری چرا رک و پوست کنده اعلام نمی کنیم؟ هراس از چیست؟ از خشم مردمی که خویشاوندان خود را در زیر آوار از دست خواهند داد؟

در سیاست، یک سیاستمدار عاقل و پخته راز دلش را با کسی در میان نمی گذارد. این را درک می کنم. اما از شما می پرسم، آیا شما به مقام یک «سیاستمدار» تنزل کرده اید؟ آیا تا به این حد احساس حقیر بودن می کنید که علنا نمی گویید که جنگ، و حمله نظامی توسط بیگانگان به نفع سرنگونی است؟

از چه و یا بهتر است بگویم از که می ترسید که موضع خود را علنا، و بدون بازی با لغات ادا نمی کنید؟

به نظر من، جنگ به نفع سرنگونی نیست، به نفع مردم نیست، به نفع عدالت اجتماعی نیست، به نفع دموکراتیزه شدن «ایران» نیست، به نفع انسانیت نیست. اما سرنگونی به دست مردم ستمدیده ایران، و بدون دخالت نظامی بیگانگان، به نفع ایران است.

 علی ناظر
5 آذر 1391
http://www.irancrises.net

 

 







[Posted comments0]

No press releases currently available



Iran's Crises  1998 - 2007   ©